تنگ بستانک منطقه‌ای حفاظت شده است که حدود ۱۵۳۲۴ هکتار مساحت دارد. ارتفاع این تنگه بین ۱۷۰۰ تا ۲۷۰۰ متر است که همین مورد خنکی بسیار دلچسبی را در گرمترین فصل‌های سال به همراه می‌آورد.این منطقه دارای محیطی عمدتا کوهستانی به همراه پوشش جنگلی بوده که تابستان‌های خشک و زمستان‌هایی سرد را ارایه می‌دهد. بستر سنگی دره محل مناسبی را برای رویش درختانی چون چنار و گردو و گیاهان سایه پسند فراهم آورده است. این گیاهان باعث شده‌اند تا به سختی بتوان ردی از نور مستقیم خورشید در کف دره پیدا کرد که البته در فصول گرما نکته‌ای مثبت به شمار می‌رود.به این موارد آبشارهای کم ارتفاع طبیعی را هم اضافه کنید تا به زیبایی حیرت انگیز این ناحیه اطمینان پیدا کنید. دریاچه‌ی پشت سد «درودزن» در نزدیکی این تنگه قرار دارد که زیستگاه جانبی قابل توجهی را به وجود آورده است.آب شیرین این دریاچه محل مناسبی برای زندگی ماهیان پرورشی مانند کپور است. خود تنگه نیز حیات وحش با ارزشی دارد که شامل حیواناتی مانند خرس قهوه‌ای، کفتار، راسو، پازن، خارپشت ایرانی، همستر دم دراز، رودک، گربه وحشی، سنجاب ایرانی، روباه، شغال، گراز، خرگوش، انواع پرندگان شکاری، کبوتر وحشی، کبک و جانوران متنوع دیگر می‌شود.از جمله پوشش گیاهی آن نیز می‌توان به بنه، بلوط، زالزالک، ارس، بادام کوهی، دافنه، کیکم، تنگرس، ارژن، بو مادران و آویشن اشاره کرد